گرچه دربند زلف توست دلم * دايما در دل خراب منى تا بدانى كه از لطافت خويش * هم تو دربند زلف خويشتنى « 1 » * هي « 2 » الجوهر الصّرف القديم و إن بدا * لها حبب زينت به و هو حادث حلفت لهم ما كأسها غير ذاتها * فقالوا اتّئد فيها فإنّك حانث و ما غير أضواء الأشعّة أو همت * فقالوا لها في الحسن ثان « 3 » و ثالث « 4 » * به حقيقت بدان كه بحر يكيست * گرچه امواج بىحد و مَر شد بنگر آخر يكى به اسم و عدد * گشت بسيار چون مكرّر شد * * * [ 154 ] إلى كم أواخي السّتر ؟ ها قد هتكته * و حلّ أواخي الحجب في عقد بيعتي [ 155 ] منحت ولاها ، يوم لا يوم ، قبل أن * بدت لي عند العهد « 5 » في أوّليّتي « 6 » اين شروع است در بيان طلايع معركهء سوم « 7 » و مقدّمات آن ، كه انتهاى مراتب سير عشق بدوست و ابتداى ظهور احكام اطلاق انجام از او . و حال آنكه تا غايت ، حقايق اطوار محبّت و ما يترتّب عليه را كه عبارتى از عرايس معانى توحيد و ابكار اتّحاد است ، در لباس امثله چون حجّ و صلاة و اركان و مناسك و جام و شراب و غيره بر مجالى ظهور جلوه مىداد ؛ و اكنون كه نشوهء شراب انبساط ، بصرافته و عدم امتزاجه ، عنان تملّك و اختيار به حكم ( 20 الف ) كأس لها الحكم فمن أجل ذا * تعزل ليلا و تولّي نهار از دست قوّت ماسكه در ربود ، مىخواهد كه مصدوقهء حال خويش را مخلّص از شوايب تلبيس و تمثيل كه دأب پيش‌بينان خانقاه سلامت است ، رندانه و خراباتيانه بيان كند . « 8 » سرّ خدا كه عارف سالك به كس نگفت * در حيرتم كه باده‌فروش از كجا شنيد

--> ( 1 ) . فر : + شعر . ( 2 ) . فر : هو . ( 3 ) . در اصل : ثاني . ( 4 ) . فر : + بيت . ( 5 ) . ال : بدت عند أخذ العهد . ( 6 ) . فر : العهد منه أدلّتي . ( 7 ) . ال مل : سيم . ( 8 ) . فر : + بيت .